Preludium Fundacji by ASIMOV ISAAC

Author:ASIMOV ISAAC [ASIMOV ISAAC]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Publisher: Nieznany
Published: 2010-12-03T17:12:44.566000+00:00

49.

Nazajutrz rano, odprężony, odświeżony i skory do ponownego studiowania Księgi, Hari zapytał Dors:–Ile lat, twoim zdaniem, mają siostry Krople Deszczu?

–Nie mam pojęcia. Dwadzieścia… dwadzieścia dwa?

–No cóż, przypuśćmy, że oni żyją trzy lub cztery stulecia…

–Hari. To śmieszne.

–Mówię przypuśćmy. W matematyce cały czas mówimy „przypuśćmy" i patrzymy, czy w rezultacie uzyskujemy coś jawnie nieprawdziwego lub wewnętrznie sprzecznego. Wydłużony okres życia prawie na pewno oznaczałby wydłużony okres rozwoju. Może się tylko wydawać, że mają niewiele ponad dwadzieścia lat, a w rzeczywistości są po sześćdziesiątce.

–Możesz je zapytać, ile mają lat.

–Możemy założyć, że skłamałyby.

–Sprawdź w ich metrykach urodzenia.

Seldon uśmiechnął się krzywo.

–Założę się z tobą o wszystko, co chcesz – o igraszki na sianie, jeśli masz ochotę – że będą twierdzić, iż nie utrzymują rejestru lub, jeśli go mają, będą się upierać, iż jest on zamknięty dla ludzi spoza Mycogenu.

–Nie zakładam się – powiedziała Dors. – I jeśli to prawda, to nie ma sensu zastanawiać się nad ich wiekiem.

–Ależ skąd. Pomyśl o tym w ten sposób. Jeżeli Mycogeńczycy żyją tak długo – może cztery lub pięć razy dłużej niż zwyczajni ludzie – to ich kobiety nie mogą rodzić zbyt wielu dzieci, bo Mycogenowi groziłoby przeludnienie. Przypominasz sobie, jak Władca Słońca mówił coś o niedopuszczeniu do rozrastania się ludności i z jaką złością wyszczekiwał swoje uwagi?

–Do czego zmierzasz? – spytała Dors.

–Kiedy przebywałem z Kroplą Deszczu Czterdziestą Trzecią, nie widziałem żadnych dzieci.

–Na mikrofarmach?

–Tak.

–Czy spodziewałeś się je tam zobaczyć? Byłam z Kroplą Deszczu Czterdziestą Piątą w sklepach oraz na poziomach mieszkalnych, i zapewniam cię, że widziałam wiele dzieci w każdym wieku, włącznie z niemowlętami. Było ich naprawdę dużo.

–Ach. – Seldon wyglądał na boleśnie rozczarowanego. – Zatem znaczy to, że nie mogą się cieszyć tak długim życiem, jak myślałem.

–Wziąwszy pod uwagę twoje argumenty – potwierdziła Dors – stanowczo nie. Czy naprawdę tak myślałeś?

–Nie, właściwie nie. Ale z drugiej strony, nie można zamykać swojego umysłu, należy formułować różne założenia i rzetelnie je sprawdzać.

–Jeśli człowiek będzie rozmyślać nad rzeczami, które są z pozoru absurdalne, może stracić wiele czasu.

–Różne rzeczy, które z pozoru wydają się absurdalne, nie są takie. To wszystko. A to mi o czymś przypomina. Jesteś historyczką. Czy kiedykolwiek w swojej pracy natrafiłaś na przedmioty lub zjawiska zwane „robotami"?

–Ach! Teraz przechodzisz do innej legendy i to bardzo popularnej. Na wielu światach opowiada się historie o istnieniu w pradawnych czasach maszyn w ludzkiej postaci. Te maszyny są nazywane „robotami". Opowieści o robotach prawdopodobnie biorą swój początek z jednej legendy, gdyż ogólny temat jest taki sam. Roboty zostały wynalezione przez ludzi, ich liczba zwiększyła się, a opanowane przez nie umiejętności sprawiły, że zaczęły wymykać się spod kontroli. Zagroziły ludzkości i zostały zniszczone. Prawdopodobnie zniszczenie miało miejsce zanim powstały faktyczne, wiarygodne zapisy historyczne dostępne nam dziś. Opowieść tę interpretujemy dziś jako symboliczny obraz ryzyka i niebezpieczeństw związanych z badaniem Galaktyki, odnoszący się do czarów, kiedy ekspansja ludzi wyszła poza światy, które były ich pierwotnymi domami. Zawsze musiała istnieć obawa napotkania innych – wyższych – inteligencji.

–Być może napotkano ją przynajmniej raz i to dało początek legendzie.

–Tyle że na żadnym świecie zajmowanym przez ludzi nie znaleziono najmniejszego śladu innej niż ludzka inteligencji.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.